Cloud Computing: een nietszeggend begrip?

Cloud Computing heeft het afgelopen jaar behoorlijk wat media aandacht gekregen. Zelfs zoveel dat ik inmiddels allergische reacties begin te vertonen bij het horen van deze term. Begrijp me niet verkeerd; het is natuurlijk hartstikke mooi dat er steeds meer diensten via de browser worden aangeboden, maar het containerbegrip ‘Cloud Computing’ is inmiddels op zoveel verschillende manieren misbruikt dat het voor mijn gevoel een nietszeggend begrip is geworden.

De Cloud is gewoon een synoniem geworden voor ‘het internet’ en zo wordt het ook gebruikt. Elke dienst waarvoor een internetverbinding nodig is, zit tegenwoordig in de Cloud. En dat is eigenlijk wel een beetje jammer, want er zijn zeker wel interessante en vernieuwende ontwikkelingen gaande. Zo vond ik dit artikel van Aad Offerman leuk om te lezen. Aad legt duidelijk uit welke ontwikkelingen achter Cloud Computing schuil gaan en laat zich niet meeslepen in de ‘Cloudmania’.

Er vallen dus wel degelijk nieuwe en innovatieve diensten onder de noemer Cloud Computing, maar dit wordt een beetje vertroebeld doordat iedereen de term is gaan misbruiken. Ik begrijp het wel; een blik soep met de tekst “Luxe gevulde soep” verkoopt nu eenmaal beter dan hetzelfde blik soep met de tekst “Soep”. Zo werkt het nu eenmaal. Maar laten we proberen de oude wijn in nieuwe zakken te onderscheiden van de echte nieuwe wijn. Doen we dat niet, dan blijft er verwarring en discussie bestaan over Cloud Computing.

Een veel voorkomende verwarring is de gedachte dat er maar één Cloud is. Dit lijkt logisch, omdat er ook maar één internet is en de term Cloud (ten onrechte) wordt gebruikt als synoniem voor het internet. Maar het is niet waar, er zijn vele Clouds. Onder water bevinden zogenaamde Clouds zich nog steeds op de infrastructuur van één enkele organisatie. Er wordt mijns inziens nog teveel gedacht binnen de kaders van de eigen organisatie. De techniek (laten we zeggen de onderste lagen van het OSI model) is een commodity geworden en is al jaren geen echte onderscheidende factor meer.

Cloud Computing zou eigenlijk moeten gaan over onderscheidend vermogen op functioneel/conceptueel niveau. Nieuwe vormen van toegevoegde waarde voor de klant; slimme toepassingen met een hoge interoperabiliteit. De technische mogelijkheden optimaal benutten. Organisaties zijn hier wel mee bezig, maar blijven zich beperken door de grenzen van de eigen organisatie. Waarom niet samenwerken op die gebieden waar het onderscheidend vermogen is verdwenen? Het behalen van een hoge mate van beschikbaarheid en schaalgrootte is veel makkelijker als organisaties gaan samenwerken en elkaars infrastructuren aan elkaar knopen. Goedkoper voor de leveranciers, betrouwbaarder voor de klant en geen enkelvoudige afhankelijkheden meer.

Inderdaad, de ultieme Cloud is een organisatie-overschrijdende Cloud. Pas dan worden de mogelijkheden van ‘het internet’ optimaal benut. Internet is ontworpen vanuit de gedachte dat wanneer er een belangrijk deel uitvalt, de rest van de infrastructuur blijft functioneren en daarmee de dienstverlening overeind blijft. Protocollen zoals TCP en IP zorgen hiervoor. Echter, door het sterke organisatie-denken zijn er als het ware eilandjes (Clouds) ontstaan. Gaat een organisatie failliet of gaat er iets mis in een datacenter, dan is de klant de dupe. Door de mogelijkheden van het internet optimaal benutten kunnen zulke risico’s behoorlijk worden verlaagd. Laat die ultieme Cloud maar komen.

Afbeelding door Mansikka