Hacken en web 2.0

De kunst van het hacken is door de jaren heen veel toegankelijker geworden. Dit komt mede doordat ontwikkelingen conform de web 2.0 gedachte dingen als social engineering makkelijker maakt, maar ook doordat er steeds meer tools beschikbaar komen die de hackerdrempel verder verlagen. Met een beetje kennis van computers, een search engine bij de hand, en een portie gezond verstand is het buurjongetje van 14 jaar al prima in staat om wat kattekwaad uit te halen.

Neem nu een doorsnee draadloos thuisnetwerk. Als ik mijn laptop thuis aanzet, zie ik al snel een aantal draadloze netwerken in mijn omgeving die beveiligd zijn met WEP-encryptie. Ook bij mijn ouders thuis vind ik al snel een aantal van zulke netwerken in de omgeving. En WEP-encryptie is nou niet echt de meeste veilige manier om je draadloze netwerk te beveiligen. Ik heb het zelf getest door de WEP-encryptie van mijn eigen draadloze testnetwerk te kraken, en het is inderdaad vrij gemakkelijk. Eigenlijk hoef je nog niet eens te weten wat je doet. Als je de handleiding volgt, gaat de rest bijna vanzelf.

Dit geeft aan dat het steeds belangrijker wordt om je bewust te worden van het feit dat web 2.0 naast een heleboel leuke dingen ook een hoop risico’s met zich meebrengt. Tien jaar geleden hadden nog maar weinig mensen van de term hacker gehoord. Tegenwoordig kan zelfs je buurjongetje van 14 jaar je thuisnetwerk kraken als hij daar zin in heeft. De vraag is dan natuurlijk of je dat dan nog “hacken” mag noemen, maar waar het om gaat is dat dit soort dingen mogelijk worden doordat steeds meer informatie op eenvoudige wijze toegankelijk wordt.